Pırlanta ara!

Beynim tıpkı bir sorular harmanı,Kafamda istifham, cevabı sisli;Gezer dururum yorgun ve âvâre.. Sarmış buğulu hüzün dört bir yanı,Kalbim annemin kalbi gibi hisli;Her hâlim garipliğime emâre... Kulaklarımda bir gurbet şiiri,Nağmelerimde poyraz serinliği..Düşüncem “veda” diyor bu yerlere. Yuvadan ayrıldığım günden beri, Gömdüm sîneme sevinci, neş’eyi;Hasretim şimdi o mavi günlere... Gurbet yağıyor ufkuma muttasıl..Ve semâda hiçbir şimşek çakmıyor;Aysbergler gibi sopsoğuk sokaklar.. İnsan, eşyâ ve varlık fasıl fasıl,Irmaklar bizdeki gibi akmıyor..İhtilâç içinde kalabalıklar. Bu yerde kalbe ilhamlar inmiyor,Âdeta kapısız gökler ve yerler;Bir madde katılığında her biri... Burda ruha güzellikler sinmiyor,Tüter gözümde...